Twitter en Driek Oplopers

Sinds ik m’n leasebak verruilt heb voor een eigen auto en steeds vaker de trein neem, vraag ik me doorlopend af wie dat mannetje van de stichting Rover is. Dit zure mannetje heeft het telkens over een werkelijkheid die niet de mijne is; ik ben erg tevreden over het openbaar vervoer. Het mannetje kan echter niet relativeren en nuanceren en elke vertraging of wijziging in dienstregeling is een wereldramp. Nu blijkt het mannetje volgens Geenstijl.nl ook nog onder pseudoniem PvdA columnist te zijn en op te roepen om het huis van Groenlinks politicus Femke Halsema ‘buitengewoon integer in de fik te steken’. Einde columnist. Einde woordvoerder Rover. Terecht.

Regelmatig vraag ik mensen in mijn naaste omgeving om even te kijken of hetgeen ik wil schrijven wel door de beugel kan, vooral als ik zelf al twijfel. In mijn jeugdig enthousiasme glijd ik ook wel eens uit, dan is het heerlijk om te vertrouwen op het oordeel van je directe omgeving.

Ongeveer een maand heb ik Twitter gebruikt. Via korte boodschappen (vergelijk het met sms) kun je kort laten weten aan je vrienden- en kennissenkring wat je aan het doen bent, alsof je doorlopend met een lifeline met elkaar verbonden bent. Vooral Marco Derksen, Vincent Everts en Francisco van Jole Twitteren functioneel dat het een lieve lust is. Na een maand ben ik gestopt met actief Twitteren, maar eigenlijk wil ik wel weer beginnen omdat ik de voordelen ook zie. Bij Twitter moet je doorlopend nadenken en afwegen wat je schrijft, want de hele wereld leest mee. Hoewel ik niets te verbergen heb, wil ik wel zorgvuldig zijn met m’n vrienden, zakelijke contacten en bedrijven waar ik binnen loop. Toen ik een ad interim redactiechef zijn mensen zag afzeiken via Twitter was dat wederom een bevestiging.

Net als in het echte leven, kun je op het web telkens ter verantwoording geroepen worden. Denk even na voordat je iets schrijft.